domenica 17 dicembre 2017

BON NATAL, E FELICE ANNO NOVE 2018 A TOTES

Le Dece-secunde nocte

Per William Shakespeare – Traduction in Interlingua per Francesco Galizia

Personages:

    Orsino, Duce de Illyria, inamorate de Olivia
    Le contessa Olivia,
    Viola, filia del duce de Messina e soror gemine de Sebastian
    Sebastian, filio del duce de Messina e fratre gemine de Viola
    Malvolio, majordomo de Olivia
    Antonio, capitano de vascello e amico de Sebastian
    Sir Toby Belch, oncle de Olivia
    Sir Andrew Aguecheek, amico de Sir Toby e pretendente de Olivia
    Maria, gentildomina amica de Olivia
    Fabian, servo de Olivia
    Feste, buffon de Olivia
    Valentino, gentilhomine al corte del Duce
    Curio, gentilhomine al corte del Duce
    Seniores, Prestres, Marineros, Guardas, Musicantes
Le Dece-secunde nocte o Illo que vos vole (Twelfth Night, or What You Will), es un comedia in cinque actos scripte per William Shakespeare inter le 1599 e le 1601. Le titulo allude al festa del dece-secunde nocte (que es le Epiphania) clamate in iste modo per le numero de dies que passa ab le Natal usque al festa. Esseva representate con certessa le 2 februario 1602 al Middle Temple Hall. Le su origines litterari deriva ab un comedia italian, Gl'ingannati, (Le fraudate) apprestate a Siena per le local Academia in le 1531. Le loco del historia es le antique region de Illyria, e narra un historia de amores e fraudes, in le qual le fratres gemine Viola e Sebastian, post un naufragio, pote cognoscer le Duce de Illyria Orsino e le dama Olivia. Orsino ama Olivia qui ignora le su cortesamento, ma quando illa on trova avante a Cesario messagero de Orsino, se inamora de ille, ma le messagero es le juvene Viola (qui post le perdita del fratre, se es travestite ab homine pro entrar al servicio del Duce). Le amor de Olivia per Cesario, discatena un serie de eventos impreviste usque al felice final. Le historia narra anque le vita de altere personas del Corte de Olivia: le buffon Feste, le majordomo Malvolio, le gentildomina Maria, le oncle de Olivia Sir Toby Belch, le servo Fabian e Sir Andrew Aguecheek. Le majordomo Malvolio veni burlate per le alteres cinque qui, falsificate un littera, face creder a ille de esser objecto de attention ab parte del patrona Olivia.
Immagine correlataResumpto del Historia:
Le loco del comedia es le Illyria, antique region longe le costa oriental del mar Adriatic, iste loco create ab Shakespeare es de pur phantasia. Le prime tres scenas los introduce al locos e al personages principal, con le exception de Olivia, qui compare solmente in le quinte scena. Le prime acto, se aperi al corte del Duce Orsino, nobile gentilhomine de Illyria, qui lamenta le su amor per le belle Olivia, qui non corresponde al su amor, proque illa ha decise de non conceder se a necun homine per septe annos al fin de honorar le lucto per le fratre morite. Inutilmente Orsino manda messageros al palatio del domina: illes non son recipite. Contemporaneemente, sur le costa, le protagonista feminil Viola ha facite naufragio, e crede qui su fratre gemine Sebastian sia morite. Le capitano del vascello naufragate, informa illa del loco ubi on trova e del historia de Orsino e Olivia. Viola decide alora de travestir se ab garson, essente multe habile in isto, pois que quando era puera plus vices se era divertite a imitar le fratre, e credente de esser plus secur como homine e non como femina, prende assi servicio, como page al corte del duce Orsino, con le nomine de Cesario. In casa de Olivia, intertanto, le ruitose oncle del contessa, Sir Toby Belch, se interteneva con le gentildomina Maria amica de Olivia, e texeva le laudes del su amico Sir Andrew Aguecheek, pretendente al mano de Olivia. Per Maria, tamen, ille es solmente un perfecte idiota et ebrie, e quando Sir Andrew entra in scena, conferma le opinion de Maria, essente tarde e poco preste. Le quarte scena del prime acto, vide le prime sequentia del comedia, del durata de un jorno, ab le matino al nocte. In le palatio, le duce Orsino incarga Cesario (Viola) de vader ab Olivia con un message de amor. Viola lamenta quanto ingrate sia le labor conferite a illa, facente intender a nos le su amor per Orsino. Le scena on move a casa de Olivia, ubi Maria reprocha le buffon Feste per esser se absentate troppo ab le palatio. Superveniva Malvolio e le contessa, ambes les interrogava Feste. Iste face un exhibition verbal con nonsense e rationamentos plen de sagessa, demonstrante al fin de non esser ille le folle ma le mesme Olivia. Al arrivata de Viola, Maria adverte Olivia del presentia de un juvene, Olivia es decise a non reciper le messagero, e incarga Malvolio de chassar lo. Totevia, post le firme insistentia de Viola, Olivia, se muniva de un velo pro celar se le visage, e lo recipe. Como Cesario, le juvene on demonstra assi amabile e de nobile comportamento de facer inamorar le contessa, anque si non habeva iste intention. Al termino del incontro Cesario (Viola) va via, con le promissa de retornar pro referer le reaction de Orsino. Ma Olivia con un stratagema pro poter revelar le su sentimento al juvene, confide a Malvolio un su anello, qui dice de haber habite in pignore ab Cesario per conto de Orsino, e ordina a ille de vader a restituer lo al page.
Le secunde acto se aperi sur le ripa del mar ubi entra in scena Sebastian, le gemine de Viola, qui usque a illo momento se faceva clamar Roderigo, e le capitano Antonio. Le juvene Sebastian, inquiete per le presumpte morte del soror, qui crede necate, es decise a vader al corte de Orsino. Malvolio intertanto attinge Cesario in strata e consigna a ille le anello. Viola, post le stupor initial, intue que se tracta de un dono, e comprende le real intention de Olivia, e retorna al corte del duce. Al corte de Olivia, Malvolio es protagonista del burla de Maria, de Sir Toby e de Sir Andrew al presentia del buffon Feste: depost qui le majordomo reprimenda Sir Toby del su comportamento dissolute, illes complota al su spatulas un plano pro facer lo disfigurar al oculos de Olivia. Maria, qui es capace de imitar le calligraphia del contessa, scribera un littera con allusion amorose directe a Malvolio per traher le in fraude e facer lo protagonista de un clamorose burla. Le secunde jornata dura ab le matino al poner del Sol, et es le parte plus longe del comedia. Orsino, qui non accepta le refusa de Olivia, dialoga sur le natura del amor con Cesario, Curio e Feste, le qual canta cantiones de amor per le duce. Viola veni novemente incargate per le duce, de vader ab Olivia e non vale a nihil le tentativa del puera de dissuader le. Per allusion, illa tenta de exprimer le su sentimentos pro le duce, fingente que los sia directe a un domina. Intertanto sir Toby, sir Andrew e Fabian les attende ab Maria notitias sur le burla: le domina, depost haber scripte le false littera directe a Malvolio, les face celar pro vider le majordomo qui trova le littera ubi, con allusion indirecte, face creder a ille de esser objecto del amor de Olivia, e va, secundo le indication del littera, a vestir se con calceas jalne e garrettieras cruciate qui crede amate ab Olivia, ma que, illa non ama .
Le tertie acto vide le retorno de Cesario al corte de Olivia, qui un vice sol con Viola initia a cortesar la; Toby, Andrew e Fabian celate, les assiste a illo, e Andrew, pretendente de Olivia, es particularmente furibunde per le attention qui le domina reserva al juvene page e le altere duo dice a ille de defiar le a duello. Le action tamen es interrumpite ab Maria qui annuncia le vestimento de Malvolio secundo quanto scripte in le false littera. Sur le strata per arrivar al corte de Orsino, Sebastian on separa ab Antonio le qual, nonobstante revela de haber combattite contra le duce in un precedente battalia naval, subtrahente le del moneta, e curre dunque le risco de esser facite prisionero, non vole abandonar Sebastian. Durante que Sebastian visitara le citate, Antonio expectara in un locanda, e consigna a Sebastian le bursa del moneta, in le qual son anque soldos subtrahite in passato a Orsino. Le burla a Malvolio, intertanto arriva a completion: Maria e Olivia son in le jardin quando perveni, convocate ab Olivia, le majordomo in calceas jalne e garrettieras cruciate. Al meravilia de Olivia, Malvolio allude al false littera, ma le domina, non comprende, dubitante qui Malvolio sia exite de ration. Olivia preca Sir Toby de vigilar super Malvolio, e resta assi sol con Cesario. Fabian, Maria e Toby les tracta Malvolio como un folle e les claude, ligate, in un camera. Sir Andrew ha intertanto terminate un littera de defia directe a Cesario, plen de errores e stupiditate. Sir Toby, qui medita un altere fraude a damno de sir Andrew, consilia ille de defiar le subito. Durante que Andrew on prepara, Toby decide de reportar a voce a Cesario le defia a duello. Olivia ancora cortesa Cesario, ma Viola tenta de interponer le amor de Orsino pro le domina. Le conversation es interrumpite ab Sir Toby e Fabian annunciante le defia. Viola, stupite e preoccupate pois que non sape tirar de scherma, tenta de evitar le duello. Sir Toby e Fabian, essente le duo contendentes divise, face creder a catauno del duo que le adversario ha un grande capacitate de combatto, aumentante assi le anxietate sia de Andrew sia de Viola. Le duello sta per initiar quando entra Antonio qui prende subito le defensa de Viola, excambiante la per Sebastian. Le entrar es tamen fatal pro ille, proque le guardas de Orsino, les recognosce, proque denunciate ab Malvolio, et es arrestate: Antonio pete a Viola de restituer le bursa del moneta, confidate in realitate a Sebastian, ma la juvene, non suspectante le excambio de persona, denega de posseder lo, Antonio discatena le delusion, e le su ira. Antonio ha appellate Viola como «Sebastian», convincente illa non del salvation del fratre, ma sol del facto que, in habitos masculin, le similantia al fratre perdite es grande. Discoragiate abandona le duello, convincente Sir Toby, Andrew e Fabian qui 'Cesario' sia un coarde qui abandona le amicos in le momento del besonio e qui non sape batter se.
Al initio del quarte acto Feste es al recerca de Cesario, per ordine de Olivia, le buffon incontra in vice Sebastian, arriva Sir Andrew, e Sebastian es constrigite ad affrontar le in duello e vince in un sol motion. Al duello les arriva le altere personas inter le qual Olivia qui, vidente Sebastian le excambia per Cesario, e le invita a palatio. Hic Maria incita Feste a colpar ancora Malvolio, con le vestimento de Misenior Topas, exorcista gallese, per convincer le del su follia. Malvolio non le recognosce e confida al buffon un littera per Olivia, con le qual protesta per le su situation. Olivia intertanto ha rogate a Sebastian de sposar la. Ille, incredule de fronte a isto que considera un sonio, accepta. Le ultime sequentia, ab le nocte del jorno precedente usque al matino sequente, initia con Malvolio claudite como folle e proseque con le matrimonio nocturne inter Sebastian e Olivia.
Le quinte acto se aperi con le ingresso de Viola e Orsino al palatio de Olivia. Hic Viola recognosce Antonio como su salvator del duello inter illa e Sir Andrew; e Orsino indica ille como passate inemico. Inutilmente Antonio narra de como ha salvate le homine ab le naufragio, e haber confidate a ille le su bursa de monetas: Viola denega illo, essente Sebastian e non illa le real amico del capitano. Le ingresso de Olivia interrumpe le discurso de Antonio, initiante un conversation a tres: durante que Orsino tenta inutilmente de declarar se a Olivia, ista pete explication del mancate promissas matrimonial a Cesario. Le discurso face vider ad Orsino, in Cesario un inemico, qui debe affrontar pro obtener le corde de Olivia: Viola, cec de amor, es prompte a morir per mano del homine amate, facente intender a Olivia de non agradar le su cortesamento. Le ingresso del prestre in scena face cognoscer a Orsino del matrimonio inter Olivia e Sebastian, excambiate per Cesario. In ille momento entra in scena anque Sir Andrew qui jura de esser stato offendite durante le duello ab Cesario, le qual dice de esser innocente. Le colpo de scena es le ingresso de Sebastian, qui va ab Olivia pro excusar se del colpo ad Andrew, e pois vide Viola. Recognoscente se, le duo gemine les comprende que le lor morte il era presumpte e les gaude del advenimento, narrante se le lor vicissitudes. Orsino roga a Viola de vider la vestite ab femina, e illa revela de haber lassate le su habitos a casa de Antonio, ora in prision denunciate ab Malvolio. Feste arriva con le littera adressate a Olivia scripte ab Malvolio: gratias al littera totes comprende que le homine non es folle e veni liberate insimul ad Antonio. Arrivate Malvolio ille vole explication sur le littera de amor habite ab le patrona, la qual recognosce in illo le falsification del proprie calligraphia, e que on tracta de un fraude a damno del majordomo ab parte de Maria e del alteres. Fabian confessa de esser uno del autores del burla. Sir Toby, enthusiasmate del capacitate de Maria, vole sposar la. Orsino roga a Viola de esser le su sposa, e Olivia promitte a illa de esser un soror sincer e devote: al felicitate del duo copulas contrasta le ira de Malvolio, qui discoperi de esser stato fraudate e vole vengiar se. Depost iste scena Feste, qui cantante e sonante, annuncia al spectatores, le fin del comedia.

domenica 19 novembre 2017

Richardo III 

Per William Shakespeare - Traduction in Interlingua per Francesco Galizia

       Personages:

    Rege Eduardo IV de Anglaterra. 
    Eduardo, Prince de Galles, filio del rege, pois Eduardo V.
    Richardo, Duce de York, filio minor del rege.  
    Richardo, Duce de Gloucester, fratre del rege, pois rege Richardo III.
    George, Duce de Clarence, fratre del rege.
    Eduardo, Conte de Warwick, filio minor de Clarence.
    Henrico Tudor, Conte de Richmond, nepote de Henrico VI, pois Rege HenricoVII.
    Cardinal Thomas Bourchier, Archiepiscopo de Canterbury.
    Thomas Rotherham, Archiepiscopo de York.
    Johannes Morton, Episcopo de Ely .
    Duce de Buckingham, (Henrico Stafford).
    Duce de Norfolk, (Johannes Howard).
    Conte de Surrey, su filio (Thomas Howard).
    Conte Rivers, (Antonio Woodville), fratre del Regina Elizabeth.
    Marquis de Dorset, (Thomas Grey), filio del Regina Elizabeth.
    Lord Richardo Grey, filio del Regina Elizabeth.
    Conte de Oxford, (Johannes de Vere).
    Lord William Hastings. Lord Chamberlano de Eduardo IV
    Lord Thomas Stanley , Conte de Derby.
    Lord Francisco Lovell.
    Sir Thomas Vaughan.
    Sir Richardo Ratcliffe.
    Sir William Catesby.
    Sir James Tyrrel.
    Sir James Blount.
    Sir Walter Herbert.
    Sir William Brandon.
    Sir Robert Brackenbury, Locotenente del Turre.
    Christopher Urswick, Cappellano de familia Stanley.
    Johannes, Un altere prestre.
    Hastings, messagero de corte.
    Tressel e Berkeley, gentilhomines de Lady Anna.
    Custode del Turre.
    Sir Edmund Shaa, Lord Mayor (Burgomaestro) de London.
    Sherif de Wiltshire.
    Elizabeth Woodville, Regina de Eduardo IV.
    Margarita de Anjou, vidua de Henrico VI.
    Cecilia Neville, Duchessa de York, matre de Rege Eduardo IV, Clarence, e Gloucester.
    Lady Anna Neville, vidua de Eduardo, (filio de Henrico VI), pois sposa de Gloucester.
    Elizabeth de York, filia de Eduardo IV, pois Regina de Henrico VII.
    Phantasmas, lords, gentilhomines, citatanos, assassinos, soldatos, etc.
Richardo III (The Life and Death of King Richard III, Vita e morte de rege Richardo III), es un drama historic de cinque actos, et es le ultime de quatro obras theatral del tetralogia minor per William Shakespeare sur le historia anglese; que conclude un narration dramatic initiate con le trilogia sur le rege Henrico VI. Depost Hamlet, iste es le obra theatral plus longe de Shakespeare. Le integre tetralogia es state componite al initio del carriera de Shakespeare: le periodo es inter le 1591 e le 1592. Terminante con le disfacta del mal rege Richardo III de York, in le battalia del campo de Bosworth al fin del obra. Richardo III es un dramatisation del eventos historic recente pro Shakespeare, terminate in le 1485, depost le guerra inter le duo familias del Lancaster e del York (Guerra del duo rosas) e le definitive conquesta del poter per le familia Tudor. Le monarcha Richardo III, es describite in modo multe negative.

Contexto historic:

 Risultati immagini per riccardo iii

Richardo III

Le portrait shakespearian de rege Richardo Plantagenet e del su "regno del terror" offere un imagine del toto negative del personage. Le veritate historic, secundo le major parte del autores contemporanee, es multo diverse. Secunde e ultime monarcha del familia de York, ille regnava per poco plus de duo annos, e le su breve regno non era plus cruel o injuste del su predecessores o de illes que le sequera. Le obras theatral de argumento 'historic' per Shakespeare, non son, in omne caso, de intender como historicamente accurate, ma como obras pro intertener le publico, le cuje valor va ultra le personas describite. In Richardo III a transverso le historia del rege cruel e ambitiose e del su ruina, Shakespeare describe le sete human de poter, e le consequentia malsan de un excessive voluntate de vengiantia. Como con Macbeth, le infamia de Richardo es emphatisate, e rendite un archetypo, anque al scopo de augmentar le effecto dramatic. Shakespeare, como in altere casos, profita de un litteratura precedente: le personage de Richardo describite como le plus vil delinquente del historia anglese, era jam state describite ab numerose scriptores in precedentia, como le chronicas per Raphael Holinshed. Per comprender como Richardo deveniva symbolo de villania durante le periodo del su activitate, necesse inserer le drama in le su contexto historic. Durante le vita de Shakespeare, era sur le throno Elizabeth I, descendente de Henrico VII, le conte de Richmond del familia Lancaster, qui vinceva e occideva le ultime descendente del familia Plantagenet, Richardo III de York, dante assì initio al dynastia Tudor. Le obra per Shakespeare, de cuje le corte royal esseva sovente cliente, propone le version historic del familia Tudor-Lancaster, in modo de depinger a tintas fusc le adversarios et exaltar le avos (como in le caso del obra dedicate al figura de Henrico V de Lancaster). In realitate le unic culpa de Richardo de Gloucester, descendente de Eduardo III Plantagenet , esseva illo de haber particitate al guerra del duo rosas, ab le parte del su familia York, que con le symbolo del rosa blanc se alliava con Richardo Neville, Conte de Warwick, per deponer le rege Henrico VI de Lancaster, ora incapace e malade de mente. In le faction opposite le casas de Somerset e Suffolk se alliava con le Lancaster sub le symbolo del rosa rubie, in defensa del monarcha. Le version del evenimentos que se affirmava in le epochas successive era, como on dicerea hodie, le historia del vincitores.
Resumpto del Historia:
Le drama ha initio con Richardo duce de Gloucester, qui elogia le fratre, rege Eduardo IV de Anglaterra, le major del filios de Richardo Duce de York: «Ora le hiberno del nostre travalio se es facite estate fulgurante al radios de iste sol de York». Le monologo revela le invidia e le ambition de Richardo, in quanto su fratre Eduardo regna le pais con successo. Richardo es un horrende gibbose, qui describe se ipse como: «forgiate ab rude modulos" e "deforme, truncate", private del minime atraction per "facer le melliflue vanitose avante al undear del hancas de un nimpha".» Ille responde al angustia del su condition affirmante le su voluntate:
«Io ha decise de facer le delinquente
E odiar le otiose passatempore de iste nostre etate.»
Ille es un homine feroce e ambitiose qui vole ascender al throno e per obtener le corona es disponite a toto, pro isto Richardo conspira contra su fratre George, qui precede ille como herede al throno, e face in modo que sia conducite in le Turre de London como suspectate de assassinio; Richardo, per resultar in le su intente, corrumpe un divinator pro facer confunder le rege suspectose, e facer remaner assi le fratre in prision, e pois face occider le fratre e le duo filios ab duo assassinos. Successivemente Richardo entra in le gratias de Lady Anna, le vidua de Eduardo de Westminster, le prince de Galles, filio de Henrico VI, e filia de Richardo Neville conte de Warwick. Richardo on confida con le publico:
«Io prendera per uxor le filia plus juvene de Warwick.
Sì, io le ha occise marito e patre, ma que importa?»
Nonobstante le prejuditio de illa verso Richardo, Anna es vincite per le su cortesamento e accepta de sposar le. Intertanto Richardo, in collaboration con le su amico Henrico Stafford, secunde duce de Buckingham, intriga per le succession al throno. Ille on presenta al altere seniores como un homine devote e modeste, sin alicun pretension de grandor. Resulta assì a convincer les a seliger le al morte de Eduardo IV, que eveni in modo natural, a causa de un maladia, como protector del regno e regente, usque a quando le filio e legitime successor Eduardo V, compli le major etate. Ma le su cruelitate e le sete de poter lo induce a inprisionar le puero con le fratre, duce de York, in le Turre de London. Richardo pro assicurar se definitivemente le possession del corona, debe eliminar omne obstaculo includite le pares del regno que se alliava contra de ille. Assi Richardo assassina quicunque se interpone a ille in le ascension al poter, includite le juvene princes prisioneros in le Turre, Lord Hastings, le su precedente alliate Buckingham, e pois anque le su uxor Lady Anna. Assi de poter sposar su nepote, Elizabeth de York, le unic herede remanite de Eduardo IV. Ma gratias al intervention del matre, le regina de Eduardo IV le matrimonio es postponite. Tote iste delictos criminal los non passa inobservate, e quando Richardo perde omne typo de appoio, ille on trova sol ad affrontar le revolta de Henrico Tudor conte de Richmond, pois Henrico VII de Anglaterra, in le battalia del campo de Bosworth. Ante del battalia, Richardo recipe in sonio le visita del phantasmas del personas qui ha occise, (Henrico VI e su filio Eduardo de Westminster, Clarence, Rivers, Grey, Vaughan, Eduardo V, su fratre Richardo duce de York, Hastings, Lady Anna, e Buckingham), le quales a ille dice: «Despera e mori!». Ille on evelia, implorante Jesus de adjutar le, e lentemente comprende de esser remanite sol in le mundo que ille mesmo odia. Durante le battalia, Lord Stanley e le su cavalleros les deserta le armea de Richardo, assì que iste ultime ordina de capturar e occider le filio George. Nonobstante le combatto initialmente sembla proceder in favor de ille, Richardo on retrova presto sol in medio al campo de battalia, e crita desolate le verso sovente citate "Un cavallo, un cavallo, le mi regno per un cavallo!". Richardo veni inde vincite in consequentia de un combatto corpore a corpore con le Conte de Richmond, qui le transfige le pectore con le spada. Richmond deveni assì le nove rege, con le nomine de Henrico VII, e sposa le princessa Elizabeth filia de Eduardo IV del Casa de York.
Transposition cinematographic:
  • Richardo III (Richard III) 1955, direction per Laurence Olivier; interpretes: Laurence Olivier, Pamela Brown, John Gielgud, Claire Bloom.
  • Richardo III (Richard III) 1995, direction per Richard Loncraine, interpretes: Ian McKellen, Annette Bening, Kristin Scott-Thomas, Jim Broadbent

domenica 29 ottobre 2017

Henrico V

Per William Shakespeare - Traduction in Interlingua per Francesco Galizia
Henrico V. es un drama historic in cinque actos per William Shakespeare, componite inter le 1598 e le 1599. Le drama narra le historia de Henrico V. de Anglaterra, rege qui esseva le conquisitor de parte del Francia del Nord-West, post le victoriose battalia de Agincourt.
Personages:
    Le Choro
    Rege Henrico V
    Le fratres del rege: Duce de Gloucester, Duce de Bedford, Duce de Clarence
    Duce de Exeter, oncle del rege
    Duce de York, cosino del rege
    Contes de Salisbury, de Westmoreland, de Warwick, de Huntingdon
    Archiepiscopo de Canterbury
    Episcopo de Ely
    Conte de Cambridge, cosino e traitor del rege
    Lord Scroop de Masham, traitor del rege
    Sir Thomas Grey, traitor del rege
    Officieros del exercito del rege:
    Capitano Gower, anglese
    Capitano Fluellen, gallese
    Capitano Macmorris, irlandese
    Capitano Jamy , scotese
    Bates, Court, Williams, soldatos del exercito del rege
    Un messagero, anglese
    Pistol, Nym, Bardolph, cameradas de Falstaff
    Le page de Falstaff
    Commatre Quickly, hostessa uxor de Pistol
    Carolo VI, rege de Francia
    Isabella, regina de Francia
    Louis, le Delphino herede del rege
    Catherina, princessa de Francia
    Alice, le su dama de honor
    Duces de Burgundia, de Orléans, de Berry, de Bretania e de Bourbon
    Constabel de Francia
    Rambures e Grandpré, nobiles francese
    Governator de Harfleur
    Monsieur Le Fer, soldato francese
    Montjoy, heraldo francese
    Ambassatores, francese in Anglaterra
    Seniores, damas, officieros, soldatos francese e anglese, heraldos e personas

Resumpto del historia:Immagine correlata

Le choro introduce le historia que sta per representar se sur le scena, excusante se con le spectatores pro le impossibilitate de render veritic le representation a causa del carentia de medios que il ha le theatro: le choro preca assi le publico de usar le proprie imagination, per reconstruer con le mente illo que non es possibile portar in scena. Cata acto es precedite ab un prologo del choro, que es traditionalmente interpretate ab un sol actor.
Prime acto: Le scena se aperi con le colloquio inter le archiepiscopo de Canterbury e le episcopo de Ely, preoccupate, que le approbation de un designo de lege poterea levar al Ecclesia parte del subsidios e del facilitationes sur le qual vive convenientemente. Assi illes suggere al rege Henrico V, de declarar guerra al rege de Francia, e revindicar le su derectos sur le throno de Francia, que a ille pertine, pois que le succession francese es evenite contra le lege salic, id es per via feminil. Henrico V, qui in passato era un juvene dedicate al joco e al vitios, ora es intertanto devenite un rege sage e amate. Sentite le consilio del duo ecclesiasticos decide de declarar guerra al rege de Francia Carolo VI, al qual ha jam inviate varie missivas in le quales revendicava le su derectos de succession al throno per via de lontan parentelas. Le responsa al missivas arriva a nomine del Delphino herede al throno qui, burlante se del revindication anglese, invia per dono ballas da tennis a Henrico. Iste ultime, inrabiate se, decide de organisar le exercito pro le guerra.
Secunde acto: In un strata de London eveni un colloquio inter le ancian companiones de jocos del rege: Pistol, sposo del hostessa Quickly, Nym, ex fidantiato de Quickly e Bardolph. Le tres cameradas, indolentes e tarde, son reappellate per le page de Falstaff, vetule companion de ebrietate, qui ora es sur le lecto de morte: Falstaff es stato, defacto, renegate per le rege como companion, proque le acquisition del derecto regal lo ha private del possibilitate de ligar se al ancian companias. Le dolor pro isto ha colpate le vetule Falstaff, portante le al morte. Durante que le quatro se despera per le morte del ancian amico, subveni le ordine de partentia per le guerra in Francia. Le homines lassa inde le hostessa e illes vade con le truppas. Poco ante del partentia, Henrico V discoperi un conjura contra le su persona: le Conte de Cambridge su cosino, Lord Scroop de Masham e Sir Thomas Grey, ancian amicos de infantia de Henrico e vendite se al corona francese, son discoperte e arrestate per le monarcha qui le face executar post haber les repudiate. In Francia, intertanto, perveni como heraldo anglese le duce de Exeter, oncle de Henrico V, qui adverte Carolo VI del indignation del monarcha anglese per le infamia recipite post le dono derisori del Delphino, al qual declara le su adversion. Un ultime advertimento del heraldo es sur le destino de Francia: le rege es clamate ad abdicar in favor de Henrico, pena un guerra cruel e sanguinose. Carolo VI on reserva un nocte pro decider.
Tertie acto: Le armea anglese parti ab Southampton directe al costas francese. Le armea de Henrico vade usque al castello de Harfleur e lo conquire. Aspere disputas eveni inter le officieros anglese, le capitanos Gower, Fluellen, Macmorris e Jamy, qui les discute sur le modo de conducer le assedio ad Harfleur. Al corte de Rouen, intertanto, le cosina de Henrico, Catherina, prende lectiones de anglese per Alice le su dama de compania, cadente in numerose errores e a pronunciar le parolas anglese con aspectos farsal. Le rege de Francia, preoccupate per le cadita de Harfleur, on prepara per le contra offensiva que sera guidate per Louis le Delphino su filio, le Constabel de Francia e ab le duces de Orleans e de Bourbon. Le contra offensiva veni annunciate ad Henrico per le heraldo Montjoy. Le franceses, in numero nettemente superior al fortias anglese, jam pensa al victoria secur sur le truppas del armea de Henrico.
Quarte acto: Le duo campamentos los face fronte presso le village de Agincourt. Es nocte funde e, durante que in le campamento francese le phrenesia cresce de hora in hora, le malhumor inter le angleses, fatigate e in inferioritate numeric respecte al plus fresc adversarios, es sempre plus evidente. Henrico, desiderose de reflecter, on approxima in le campamento in incognite: ha assì occasion de parlar, non recognoscite, con Pistol, le su vetule amico, e con altere homines del exercito. Iste ultime les manifesta le lor preoccupation per le lor sorte, maledicente le rege qui le manda a morir sin le possibilitate de redimer se, ante le battalia, le lor anima. Henrico, conscie del situation, replica que le deber de un subjecto es illo de servir le su rege, le qual non es tamen responsabile del anima del subjecto mesme: le peso de iste confession permitte a Henrico un reflexion, in le qual sublinea, in le curso de un longe discurso, como le position de un monarcha sia infelice in determinate circumstantias. Nonobstante le gravamine del su titulo e le peso del su decisiones, Henrico on discoperi de facto de esser un homine inter le homines, necesitose de adjuta e corage. Altia assì un precaria al celo, pro haber le adjuta de Deo in battalia. Con un ultime advertimento le heraldo Montjoy, preca Henrico de desister al combatto, ma le rege non se plica e manda a responder que ille combattera pro revendicar lo que le pertine. Intertanto Le Fer, soldato francese, on infiltra inter le filas inemic e veni discoperte ab Pistol qui, sub le pagamento de duo centos scutos, lo lassa ir libere. In le scena III il ha le monologo plus celebre del obra, quando Henrico responde al cosino Westmoreland, qui il era perplexe per le disparitate del fortias in campo, que ille non desiderava non mesmo un homine de plus, si es destino que nos mori, nos es jam in numero plus que sufficiente; e se nos vive, minus nos es e plus grande sera le nostre parte de gloria; qui nos dividera sol con celle felice poc homines qui potera dicer de haber combattite con le rege le jorno de Sancte Crispin. Seque le battalia con un furibunde lucta inter le duo armeas, ubi a poco a poco le exercito francese es horrendemente decimate ab parte de illo anglese: le franceses, malgrado le nette superioritate numeric e le valente resistentia, les succumbe e les se declara vincite per medio de un message del heraldo Montjoy, anque si ante tamen, illes il ha infringite le regulas de guerra occidente tote le juvene pueros anglese a guardia del carros. Le heraldo consigna a Henrico le conto del perditas: 10.000 franceses, inter le quales 126 princes e 8.400 cavalleros; in vice inter le angleses: Eduardo duce de York, le conte de Suffolk, Sir Richardo Keighley, le nobilhomine gallese Davy Gam e solmente 25 soldatos. De fronte a iste prodigiose exito, Henrico commanda de honorar e sepelir le cadites depost haber intonate le "Te Deum" e le "Non Nobis" e ordina que sia mittite a morte qui se vanta del victoria sin haber recognoscite que Deo ha combattite con le angleses e que solmente es sue le merito del successo.
Quinte acto: Pistol, al qual perveni le notitia del morte del uxor Quickly, se despera in medio al su victoriose cameradas. Al palatio royal de Francia, Carolo VI recipe Henrico V, le qual presenta le proprie revendication sia sur le corona, que sur le Francia integre. Le duce de Burgundia sublinea con emphase quanto le Francia sia cadite in basse ab multe annos e de como carentias e declino il ha conducite le matre-patria in ruina: augura pois un retrovate pace inter le duo nationes, et Henrico vole ligar le pace al signatura del tractato que debe sancir le legato del corona francese a illo anglese. Durante que Carolo VI on va a retirar se pro studiar le proposition, Henrico ha le possibilitate de intertener se con le cosina Catherina, al qual declara le su amor. Le manco de cognoscentia del reciproc linguas constringe le duo a divertente declarationes plen de errores e incomprension linguistic. Al fin Catherina se declara favorabile al matrimonio con Henrico, a pacto que isto sia benedicte per le patre. Assi eveni, e le drama se conclude con le declaration de matrimonio inter Henrico e Catherina e con le choro que recita le epilogo final.


Transposition cinematographic:
 Henrico V, film del 1944, directe e interpretate per Laurence Olivier. 
 Henrico V, film del 1989, directe e interpretate per Kenneth Branagh.